W czasie Adwentu 2025 r. w kościele parafialnym we Wrzącej Wielkiej sprawowane były Msze święte roratnie, które zgromadziły dzieci, młodzież i dorosłych na porannej modlitwie oczekiwania na przyjście Chrystusa. Roraty odbywały się we wtorki, czwartki i soboty o godz. 6.55, a każdorazowo poprzedzał je o godz. 6.30 śpiew „Godzinek ku czci Najświętszej Maryi Panny”.
Liturgia roratnia była sprawowana w półmroku, przy blasku świec i lampionów, co pomagało jeszcze głębiej przeżyć sens Adwentu i zrozumieć, że czekamy na przyjście Jezusa Chrystusa – Światłości Świata. Msze święte rozpoczynały się uroczystą procesją z lampionami, podczas której rozbrzmiewał śpiew łacińskiej pieśni adwentowej „Rorate caeli desuper”, wprowadzającej zgromadzonych w atmosferę modlitewnego czuwania i nadziei.
Tegoroczne roraty przeżywaliśmy pod hasłem: „Z Leonem XIV czekamy na Jezusa”.
Dzieci, niosąc światło w ciemności adwentowego poranka, uczyły się, że wiara chrześcijańska polega na czuwaniu, gotowości serca i otwartości na Boga, który przychodzi.
Materiały roratnie miały charakter formacyjny i pomagały uczestnikom lepiej przeżyć liturgię. Odnosiły się nie tylko do czytań mszalnych, lecz także do codziennego życia Kościoła oraz wyzwań współczesnego świata. Szczególną rolę odgrywała postać papieża Leona XIV, którego droga wiary i duchowość – zwłaszcza inspirowana tradycją augustiańską – ukazywane były jako czytelny wzór dla najmłodszych.
Towarzyszem dzieci podczas rorat był biały lew Leo, który prowadził je w symbolicznej i „wirtualnej” podróży przez miejsca związane z narodzinami, dorastaniem, formacją i posługą przyszłego papieża. Dzięki temu kazania przybierały formę dialogu i opowieści, sprzyjając uważnemu słuchaniu i aktywnemu uczestnictwu dzieci w liturgii.
Ważnym elementem rorat była także dekoracja adwentowa oraz plansze w formie stajenki, na których dzieci umieszczały obrazki otrzymywane w kolejne dni. Każdy z nich zawierał pytanie pomagające pogłębić refleksję i przedłużyć przeżywanie rorat w rodzinnych domach.
Poranne Msze roratnie, poprzedzone śpiewem „Godzinek” i rozświetlane blaskiem świec, stały się dla wielu parafian piękną szkołą modlitwy, wytrwałości i adwentowej nadziei. Był to czas wspólnego czuwania z Maryją i radosnego przygotowania serc na przyjście Zbawiciela.